میترسم تو چنگ وحشی باد برم از خاطر و از یاد بپوسم

همه ی روزای من قصه ی بودن من توی آینه ی دلم مثل شب سیاه و سرده

مثل ابرا رنگ درده

تو شتاب لحظه هام من با خودم یکه و تنهام میدونم

تو سراب این افق ها سفر نهایت اینجا میمونم

همه ی روزای من قصه ی بودن من توی آینه ی دلم مثل شب سیاه و سرده

مثل ابرا رنگ درده

مثل یکه غروب تنها که میشینه پشت ابرا

یه سکوت بی پناهم

توی این بیهوده گی ها لحظه ها رو میشمارن

انتظار هر نگاهم

مثل برگی خشک و تنها موندم اینجا

میترسم تو چنگ وحشی باد برم از خاطر و از یاد بپوسم

نرسیده و رسیده

آهی از سر رسیدن

نکشیده و کشیده

غم سرگردونیامو

باتو صادقانه گفتم

اسمی که اسم شبم بود

با تو عاشقانه گفتم

با تنم زخمی اگه بود

بی رمق بود اگه پاهام

تازه تازه باتو گفتن

اگه کهنه بود دردام

من سرگردون ساده

تورو صادق میدونستم

این برام شکسته اما

تورو عاشق میدونستم

تو تموم طول جاده

 که افق برابرم بود

شوق تو راه تو شه ی من

اسم تو همسفرم بود

من دل شیشه ای هرجا

هر شکستن که شکستن

زیر کوه بار غصه

هر نشستن که نشستن

عشق تو از خاطرم برد

که نحیفمو پیاده

تو رو فریاد زدمو باز

 خون شدم تو رگ جاده

من سرگردون ساده

تورو صادق میدونستم

این برام شکسته اما

تورو عاشق میدونستم

نیزه ی نمباد شرجی

وسط دشت تابستون

تازیانه های رگبار

توی چله ی زمستون

نتونستن جلوی منو بگیرن

از من خسته ی خسته

شوق رفتنو بگیرن

حالا که رسیدم اینجا

پر قصه برا گفتن

پرنیاز تو برای

آه کشیدن و شنفتن

تورو با خودم غریبه

از خودم جدا میبینم

خودمو پر از ترانه

تورو بی صدا میبینم

من سرگردون ساده

تورو صادق میدونستم

این برام شکسته اما

تورو عاشق میدونستم

از تو دست تو میتابه

چشمت چشمه ابر ایثار

روی سینه ی تو خوابه

*

تو کدوم خلیج سبزی

که عمیق اما زلاله

مثل آینه پاک و روشن

مهربون مثل خیاله

*

کاش از اول میدونستم که تو صندوقچه ی قلبت

 کلیدی داری برای درای همیشه بسته

کاش از اول میدونستمکه تو دستای نجیبت

مرهمی داری برای زخم این همیشه خسته

*

تو به قصه ها شبیهی

ساده اما حیرت آور

شوق تکرار تو دارم

وقتی میرسم به آخر

*

تو پلی پل رسیدن

روی گردابه ی تردید

منو رد میکنی از رود

منو میبری به خورشید

*

کاش از اول میدونستم که تو صندوقچه ی قلبت

کلیدی داری برای درای همیشه بسته

کاش از اول میدونستم که تو دستای نجیبت

مرهمی داری برای زخم این همیشه خسته

...

بس که ترانه خوندمو برگ زمونه برنگشت

بازم کلاغ قصه ها رفتو به خونش نرسید

یکه سوار عاشقو هیشکی توآینه ها ندید

حادثه ی عزیزمن

بازم تو موندنی شدی

بین همه ترانه هام تنها تو خوندنی شدی

دستای سردمو بگیر

سقف ما دیوار نداره

یه روز تو قحطی غزل دنیا مارو کم میاره

من آخرین رهگذرم تو این خیابون بلند

دیر اومدم که زود برم دل به صدای من نبند

یه روز توی برق چشات خورشید و پیدا میکنم در شب تار و سوت و کور

به آرزوی من نخند

...

بنا به علاقه ی شدیدی که به آهنگهای جناب آقای سیاوش قمیشی دارم

تصمیم گرفتم که این وبلاگ رو با نا خدا شروع کنم...من تصمیم دارم توی این وب فقط و فقط متن آهنگهای سیاوش قمیشی رو تایپ کنم...البته گه گاهی هم از عکسای ایشون رو در این وب جای خواهم داد...شما هم اگر دوست داشتین میتونید این وبلاگ رو لینک کنید،با تشکر...